Να χαίρεσαι για την ευτυχία των άλλων!!! Υπάρχει άλλωστε σε αφθονία και είναι αρκετή για όλους!!! Δεν ταιριάζουμε με όλους μάτια μου, μα ούτως ή άλλως δεν είναι και απαραίτητο. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος άλλωστε που τους ανθρώπους τους χωρίζουμε σε: Φίλους... Γνωστούς και... Αδιάφορους... Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ηδονή, από αυτήν που νιώθεις όταν καταφέρνεις να κάμεις όλα αυτά που όλοι οι άλλοι σου έλεγαν πως είναι αδύνατον να τα καταφέρεις. Ο άνθρωπος μάτια μου, έχει τεράστια ανάγκη, από μία τρέλα που θα τον θεραπεύει. Μα αν δεν τα καταφέρει, είναι σχεδόν σίγουρο ότι, θα αποκτήσει μία άλλη τρέλα, που θα τον αρωσταίνει. Έπειτα από λίγο μαθαίνεις και την ανεπαίσθητη διαφορά, ανάμεσα στο να κρατάς κάποιο χέρι, από το να αλυσοδένεις μία ψυχή. Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει “στηρίζομαι πάνω σου”... Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια... Και τότε καταλαβαίνεις πως τα φιλιά, δεν μπορεί να είναι συμβόλαια... Μα και τα δώρα, δεν μπορούν να θεωρούνται υποσχέσεις... Μην επιτρέπεις λοιπόν στις πτώσεις σου, να θαμπώνουν τα οράματα σου!!!