Άσε το αύριο στα αύριο // Ase to avrio sta avrio

Η νεράιδα των αστεριών Μία φορά κι έναν καιρό σ’ ένα σπιτάκι στην ενός μικρού χωριού ζούσε μία οικογένεια που είχε ένα μικρό παιδάκι τον Αλέξανδρο. Ο Αλέξανδρος αν και αγαπούσε πάρα πολύ και τη μαμά του και το μπαμπά του, είχε ένα μεγάλο παράπονο, γιατί δεν είχε παιχνίδια για να παίξει όπως είχαν όλα τ’ άλλα παιδάκια. Ο Αλέξανδρος, κάθε βράδυ έκανε την προσευχή του και παρακαλούσε τη νεράιδα των αστεριών, για την οποία του είχε μιλήσει η γιαγιά του, να του φέρει για δώρο ένα μεγάλο κόκκινο αυτοκίνητο. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, έκλεινε τα μάτια και φανταζόταν τον εαυτο του μέσα στο αυτοκινητάκι του, να κάνει βόλτες στην αυλή του σπιτιού τους και να ’ναι χαρούμενος κι ευτυχισμένος. Ακόμα φανταζόταν, ότι πάνω στο κόκκινο αυτοκίνητό του θα κόλλαγε πολλά πανέμορφα αυτοκόλλητα και θα το έκανε να μοιάζει φανταστικό... Πολλά αυτοκόλλητα και θα έβαζε ένα κουδουνάκι και δύο μεγάλους καθρέφτες, αλ...

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ ΦΡΑ Μια φορά κι έναν καιρό, πάνω σε ένα πολύ ψηλό βουνό ζούσε ένας πολύ μεγάλος γίγαντας, που τον έλεγαν Φραγκίσκο. Όμως ο Φραγκίσκος δεν ήταν καθόλου ευτυχισμένος. Του έλειπαν πολλά πράγματα από τη ζωή του. Και πρώτα από όλα του έλειπαν οι φίλοι. Γιατί δεν υπήρχαν άλλοι γίγαντες, για να κάνει παρέα μαζί τους. Και οι άνθρωποι ήταν πολύ μικροί, για να γίνουν φίλοι του. Άλλωστε οι άνθρωποι, ζούσαν σε πολύ μικρά σπίτια. Πως θα μπορούσε ο γίγαντας Φραγκίσκος, να τους κάνει μια επίσκεψη στα σπίτια τους, αφού δε χώραγε μέσα σε αυτά; Και πως θα τους πήγαινε ,ένα κουτί γλυκά, αφού το κουτί θα ήταν τόσο μεγάλο, που οι άνθρωποι δε θα μπορούσαν ούτε να το σηκώσουν. Κι έτσι ο Φραγκίσκος, έμενε μόνος του επάνω στο μεγάλο βουνό και δεν είχε κανέναν για να μιλήσει ή να παίξει μαζί του. Και ήτανε πάντοτε στεναχωρημένος, γιατί δεν του άρεσε η μοναξιά. Ειδικά τώρα που πλησίαζαν τα Χριστούγεννα, ο Φραγκίσκος ήταν πο-λύ πληγωμένος...

Ο ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ Μια φορά κι έναν κάποιο μαγικό καιρό, πλησίαζαν οι μέρες που ο Αη Βασίλης θα έπρεπε να πάρει το έλκηθρο του, με τους τάρανδους, για να πάει να μοιράσει τα δώρα σε όλου του κόσμου τα παιδιά. Ξαφνικά όμως και ενώ σχεδόν όλα ήταν έτοιμα, για να ξεκινήσει το μεγάλο του ταξίδι, συνέβηκε κάτι καταστροφικό. Ένας από τους τάρανδους του Άγιου Βασίλη, είχε εξαφανιστεί. Για σκεφτείτε παιδάκια, πως θα πήγαινε το έλκηθρο αν από τη δεξιά πλευρά το τραβούσαν οχτώ τάρανδοι, ενώ από την αριστερή, μόνοι εφτά. Το έλκηθρο θα έστριβα συνέχεια δεξιά και ο Άγιος Βασίλης δε θα μπορού-σε ποτέ να φτάσει στη σωστή καμινάδα. Το πρόβλημα ήταν πολύ μεγάλο και κανένας δεν μπορούσε να βρει μία καλή λύση. Έτσι αναγκάστηκαν όλοι, δηλαδή ο Αη Βασίλης, οι υπόλοιποι τάρανδοι και τα ελάφια να βγουν έξω και με πολύ μεγάλη αγωνία, να ψά-χνουν σε όλους τους δρόμους και τα δάση της Καισάρειας για το χαμένο τάρανδο. Ψάχνανε, ψάχνανε, ψάχνανε, νύχτα και μέρα, μέχρι που κάποια στιγμή...

ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ Μια φορά κι έναν πολύ, πολύ μακρινό, παλιό, καλό καιρό στο χωριό του Άη Βασίλη, συνέβη κάτι αναπάντεχο. Ενώ πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και φυσικά η πρωτοχρονιά, χάθηκε ξαφνικά ο Άγιος Βασίλης. Όλοι όσοι ζούσαν εκεί, δηλαδή τα ξωτικά οι εσκιμόοι, οι τάρανδοι και τα ελάφια, είχαν ανησυχήσει πάρα πολύ. Και ανησυχούσαν περισσότερο όσο πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και δεν τον βρίσκανε. Όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα, τριγυρνούσαν μέσα στην Καισάρεια μήπως κάπου τον συναντήσουν, αλλά μάταια. Ο Αη Βασίλης δεν υπήρχε πουθενά. Σαν κάποιος κακός άνθρωπος, να τον είχε απαγάγει. Ή σα να εί-χε πάθει αμνησία και να είχε φύγει μόνος του, ή ακόμη χειρότερα σα να του είχε συμβεί κάτι πολύ κακό και τα παιδάκια σε όλο τον κόσμο να μην έπαιρναν ποτέ ξανά δώρα Χριστουγέννων. Ήτανε τόσο ανήσυχοι όλοι οι κάτοικοι, του χωριού, που αναγκάστηκαν να φωνάξουν, τις αστυνομίες όλου του κόσμου, για να ψάξουνε να τον βρούνε. Φυσικά όλ...

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΡΟΥΝΤΟΛΦ Μια φορά κι έναν καιρό, στη μακρινή Λαπωνία, ο Άγιος Βασίλης ετοίμαζε τα δώρα των παιδιών, γιατί τα Χριστούγεννα πλησίαζαν κι έπρεπε να ξεκινήσει για το μακρινό του ταξίδι. Ένα βράδυ όμως, που πήγε στο παχνί να δει τα ελάφια του, βρέθηκε μπροστά σε μία πολύ δυσάρεστη έκπληξη. Ο Ρούντολφ που ήταν το πιο έξυπνο, το πιο δυνατό και το πιο γρήγορο ελάφι του, είχε αρρωστήσει και πόναγε η κοιλιά του. Τότε ο Άγιος Βασίλης, πήγε κοντά του και άρχισε να τον χαϊδεύει και να του τραγουδά. Ρούντολφ εσύ ‘σαι ένας πασάς των ελαφιών ο βασιλιάς. Εσύ ‘σαι ο πιο δυνατός και στα ελάφια δίνεις φως. Εσένα σε χρειάζομαι και ξέρεις ότι βιάζομαι. Χριστούγε...

Παρατήρησε καθημερινά: Πότε πιάνεις τον εαυτό σου να κρατάει πράγματα μέσα του και να μην εκφράζεις αυτό που πραγματικά θες να πεις; Τότε είναι η κρίσιμη ώρα να «σφίξεις τα δόντια» και απλά να το πεις. Στο 99% των περιπτώσεων η αντίδραση του συνομιλητή θα σε εκπλήξει θετικά. Η ευαισθησία σου είναι, που σε ξεχωρίζει από όλους τους άλλους και σου δίνει ταυτότητα. Είναι επίσης η μοναδικότητα σου και η μοναδική προσφορά σου στον κόσμο... Η προσωπική σου αποστολή... Αν τα γνωρίζεις αυτά, έχεις και την ταυτότητα και το προσωπικό σου νόημα... Η αποστολή και το νόημα, μπορεί να είναι έργο μιας όλόκληρης ζωής... Μην ντρέπεσαι για αυτό που είσαι, αυτά που πιστεύεις και αυτά που θες να κάνεις στη ζωή σου. Δεν έχεις να κρύψεις τίποτα, άρα γιατί να μην θέλεις να εκφραστείς; Σίγουρα δεν είσαι, το “επάγγελμα σου”... Σίγουρα δεν είσαι, το “αξίωμα σου”... Σίγουρα δεν εισαι, το “πόσα χρήματα διαθέτεις”... Σίγουρα δεν είσαι, το “τί αυτοκίνητο οδηγείς”...Όλα αυτά δεν είναι η πραγματική σου ουσί...