Πότε δεν είναι αργά για να πεις μπορώ.. Το χειρότερο λάθος είναι να μην προσπαθείς. Μα βγες τώρα και από τον κύκλο των "Πρέπει" και κυνήγησε κάθε στιγμή και ανάσα που θα σε φέρει πιο κοντά στην πραγματική σου εικόνα.. Όσα και αν είναι σπασμένα τα κομμάτια σου, φτιάξε με αυτά, τα όπλα σου ενάντια στην αποτυχία και στην τοξικότητα.. Οι άσχημες ημέρες περνούν μα και οι καλές επίσης.. Και αυτό που μας μένει τελικά, είναι η ανάμνηση της Ζωής και η φωνή της συνείδησης μας.. Βγες από τον κύκλο του "Είμαι" λοιπόν και κυνήγησε κάθε τι που μπορείς να γίνεις.. Μη φοβάσαι.. Η Ζωή και όλα τα όνειρα σου ξεκινούν από το πρώτο σου βήμα, από την καυτή σου ανάσα και από τον δυνατό σου Παλμό... Τον παλμό της δικής σου καρδιάς!!! Σε τρομάζει όλο ετούτο; Τέλεια!!! Στο βόλεμα και στη δειλία ούτως ή άλλως δεν άνθισε ποτέ η ευτυχία μάτια μου!!! Γι αυτόν ακριβώς το λόγο να φροντίζεις τα δώρα σου να έχουν ιδιαίτερη αξία!!!
Βγες από τον κύκλο του βολέματος και κυνήγησε τα θέλω και τα όνειρα σου..

Σχόλια

  1. Κατερίνα Λιναρδάκη17 Ιουνίου 2021 στις 9:22 μ.μ.

    Πρέπει επιτέλους να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε ο ένας για τον άλλο και να βάλουμε την αγάπη στη ζωή μας. Η κοινωνική μας νοσεί σε πολλά επίπεδα. Η απομόνωση δεν οδηγεί πουθενά. Η αγάπη και η αλληλοκατανόηση θα δημιουργήσουν την κοινωνικής αλληλεγγύη. Μόνο ενωμένοι γερά θα καταφέρουμε να λύσουμε τα κοινωνικά προβλήματα που μαστίζουν τον τόπο μας, όπως αυτό της εγκληματικότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαρης Παπαδοπουλος18 Ιουνίου 2021 στις 1:29 π.μ.

      Θα συμφωνήσω απόλυτα κυρία μου αν και το συγκεκριμένο θέμα, δεν είναι καθόλου επιφανειακό. Έχει χώσει πολύ βαθιά τις ρίζες του, στην παιδεία μας και δε μιλώ φυσικά μονάχα για τη σχολική παιδεία, αλλά και στον "ωχαδελφισμό", που μεταφέρεται περίτεχνα από γενιά σε γενιά...

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Εικόνα
Απομακρύνσου όμως, πολύ γρήγορα, από ανθρώπους που σου λένε ψέματα... Από ανθρώπους που σε χρησιμοποιούν... Από ανθρώπους που σε ρίχνουν ψυχολογικά και... Από ανθρώπους που σε κρίνουν σε κάθε ευκαιρία!!! Άλλωστε, όλοι αυτοί που σε κατακρίνουν, μάθε πως είναι ταυτόχρονα και αυτοί που σε ζηλεύουν. Γιατί μέσα σε εσένα, βλέπουν εκείνη την ποιότητα, που οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν και ίσως ποτέ δε θα καταφέρουν να απο-κτήσουν. Πολύ μακρύ ταξίδι η αγάπη!!! Πώς όμως να το απολαύσεις αν ο συνταξιδιώτης αναζητά άλλους προορισμούς; Ο νους μάτια μου διακόπτες δεν έχει. Μα ακόμη και αν έχει, είναι σίγουρα όλοι βραχυκυκλωμένοι. Βραχυκυκλωνουν με τα χρόνια, μάτια μου μετά από τόσα άνοιξε – κλείσε, από τις σκέψεις, που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές παίζουμε, όπως τότε που ήμασταν παιδάκια... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όμως και με την καρδιά... Μα εκεί έρχονται να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, και τα συναισθήματα. Και αν δεν μπορείς να βρεις την άκρη μία φορά, με τις σκ...
Διαβάστε περισσότερα
Εικόνα
Η ελευθερία έχει μέσα της αγάπη μα και η αγάπη κλείνει πάντα μέσα της ελευθερία... Ποτέ να μην εγκαταλείπεις την προσπάθεια για να φτάσεις στα όνειρα σου... Γιατί αν εγκαταλείψεις πριν φτάσεις ποτέ δε θα μάθεις το πόσο πολύ ή λίγο είχες πλησιάσει στην εκπλήρωση τους... Να μην εγκαταλείπεις λοιπόν... Ίσως να συναντήσεις πολλούς αρνητικούς ανθρώπους εκεί έξω που θα προσπαθήσουν με χίλιους δυο τρόπους να σε αποθαρύνουν... Μα εσύ να μην τους ακούς... Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να σε απογοητεύσει και να σε κάμει να τα παρατήσεις ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα, ο ίδιος σου ο εαυτός... Μονάχα οι αρνητικές δικές σου σκέψεις μπορούν να σε φρενάρουν... Και μονάχα οι θετικές δικές ΣΟΥ σκέψεις μπορούν και στα άστρα ακόμη να σε φτάσουν!!!
Διαβάστε περισσότερα
Εικόνα
Οι “βαριές” κουβέντες πληγώνουν περισσότερο από τον φυσικό πόνο. Εχε το νου σου λοιπόν, μήπως θεωρώντας δεδομένους τους δικούς σου ανθρώπους, ξεφορτώνεις άθελά σου πάνω τους τα καταπιεσμένα συναισθήματα σου, από σχέσεις που σε πόνεσαν και τις κουβαλάς ακόμα. Οι άλλοι, όσο κι αν μας αγαπούν, δεν είναι τα συναισθηματικά μας υποζύγια. Οι ψυχές μας πετούνε μάτια μου τόσο ψηλά, που να μην κινδυνεύουν να πάθουν ασφυξία από την έλλειψη οξυγόνου, μα και τόσο χαμηλά ώστε να μην πλησιάζουν και καούν από του ήλιου τη θέρμη... Και εμείς έχουμε μάθει να κολυμπούμε σε τόσο βαθιά νερά, όσο οι φόβοι μας, μας επιτρέπουν... Μα άραγε τί θα άλλαζε αν πηγαίναμε ένα μέτρο πιο βαθιά; Πόσο πιότερο κίνδυνο διατρέχουμε μάτια μου, αν βγούμε λίγο έξω από τα όρια της δικής μας “ψυχικής ασπίδας”; Και ποιός προσδιορίζει τελικά αυτά τα όρια; Έχεις αναρωτηθεί γιατί στενεύουμε τους ορίζοντες μας όσο μεγαλώνουμε; Γιατί μικραίνουμε τα όνειρα; Γιατί μειώνουμε την ένταση της αγάπης ή κ...
Διαβάστε περισσότερα