Το να περνάς με αξιοπρέπεια τις άσχημες στιγμές σου, είναι μέρος της ζωής... Το να αντιδράς όμως σε όλες με χαμόγελο, είναι η πιο αξιόλογη τέχνη της ζωής!!! Είναι παράλογο να πολεμάς με τα προβλήματα σου, αν δεν έχεις ξεκαθαρίσει τα προβλήματα σου... Μα πώς να σπάσεις τις αλυσίδες που δέσμιο σε κρατούν αν το ότι σε κρατούν δέσμιο δεν το βλέπεις; Δεμένοι στους κάβους της λογικής στερούμαστε μάτια μου, τα ομορφότερα ταξίδια!!! Δε θα μπορέσεις ποτέ σου να ευτυχίσεις, αν οι δρόμοι που επιλέγεις να διαβείς, δε σε οδηγούν προς τα όνειρα σου!!! Χρειάζεται να μάθεις να λες όχι, χωρίς να αισθάνεσαι την παραμικρή ενοχή. Το να θέτεις τα δικά σου τα όρια μάτια μου, είναι ότι πιο υγιές και δείχνει ότι πριν και πάνω από όλους, σέβεσαι, εκτιμάς και φροντίζεις τον εαυτό σου!!! Κάθε μας αλλαγή είναι ταυτόχρονα μία γέννα και ένας θάνατος. Ένα παλιό, γνώριμο και οικείο κομμάτι του εαυτού μας πεθαίνει, ή αν θέλεις το φονεύουμε εμείς οι ίδιοι, για να δώσει τον απαιτούμενο χώρο στο καινούριο και άγνωστο κομμάτι που μοιραία κάποια στιγμή θα θεριέψει. Αυτό κάποιες φορές μπορεί να προκαλέσει ακόμη και πόνο. Αλλά ο πόνος της όποιας αλλαγής, ξεχνιέται και ξεπερνιέται, όταν τα οφέλη εκείνου που άλλαξε, αρχίσουν να εμφανίζονται μάτια μου. Και φυσικά τότε, νέα χαμόγελα ξεκινούν να γλιστρούν πάνω στα χείλη σου...