Λένε κάποιοι ότι οι ψυχές δεν πονούνε... Μ@λ@κίες λένε όμως μάτια μου. Εγώ έχω ακούσει τη δική μου την ψυχή, άπειρες φορές να ουρλιάζει... Να ουρλιάζει άλλες φορές εντελώς βουβά και άλλες φορές κραυγάζοντας... Να ουρλιάζει από παράπονο... Παράπονο για όλες εκείνες τις τρανταχτά ανύπαρκτες αγάπες μα και για όλους τους δίχως ούτε καν ένα μικρό ψεγάδι έρωτα, ανούσιους έρωτες... Μα στις σχέσεις το παρελθόν, δεν έχει σημασία αν είναι μι-κρό ή μεγάλο. Αρκεί να μην είναι μισό. Με τον τρόπο σκέψης μας μα και με τις συμπεριφορές μας, χτίζουμε μάτια μου ευτυχία ή δυστυχία!!!