Με ποιό δικαίωμα κάθεσαι και εκλιπαρείς για ευτυχία τη στιγμή που δεν είσαι αποφασισμένος να ξεβολευτείς από την εικονική ασφάλεια σου; Να προεπαθείς συνέχεια, να μεγαλώνεις τα φτερά σου... Όχι απαραίτητα όμως για να πετάς πιο ψηλά από όλους τους άλλους. Μα για να μπορείς να τους σηκώνεις πάνω σε αυτά και να τους θυμίζεις πώς να πετούν, όταν εκείνοι έχουν ξεχάσει πια πώς να χρησιμοποιούν τα φτερά τους... Στις κορφές μάτια μου να σκαρφαλώνεις για να θωρείς ΕΣΥ τον κόσμο!!! Όχι για να θωρεί ο κόσμος εσένα... Και θα σου πω επίσης πως δεν έχω δει ποτέ κύματα να παραδίνονται... Αυτός είναι και ο βασικότερος από τους λόγους που ερωτεύτηκα τη θάλασσα!!! Γιατί η πραγματική μαγεία είναι να έχεις το θάρρος μα και το θράσσος, να πιστεύεις στον ίδιο σου τον εαυτό. Αν μπορείς να το κάμεις αυτό, σίγουρα δε θα υπάρξει κάτι που δε θα μπορείς να κάμεις... Και τελικά φτάνεις με αυτήν την τακτική, να καταφέρνεις να στριμώχνεις έγχρωμα όνειρα μέσα σε ασπρόμαυρες ή ακόμη καλύτερα και μέσα σε εντελώς άχρωμες ζωές!!!