Ο καθένας από εμάς έχει από τη φύση μέσα του δύο τεράστιους λύκους... Ο ένας από αυτούς λέγεται “Μίσος, Θυμός, Ζήλια. Μιζέρια”... Ο άλλος λέγεται “Χαρά, Ελπίδα, Αγάπη, Γενναιοδωρία”... Καθημερινά αυτοί οι δύο λύκοι πολεμούν μεταξύ τους μέσα στις ψυχές μας... Και τελικά μπορείς να μαντέψεις ποιος νικάει; Μα φυσικά αυτός που ΕΣΥ ταϊζεις και του δίνεις δύναμη. Δύο είναι στην πραγματικότητα οι μεγαλύτεροι εχθροί και ταυτόχρονα οι δύο πιο ισχυρές τροχοπέδες του ανθρώπου, που τον βαστούν μόνιμα μακριά από τα όνειρα του και δεν του επιτρέπουν συχνά να σηκώνει ψηλά το βλέμμα... Και αυτοί είναι ο φόβος και η συνήθεια, που έχουν την τάση να πυροβολούν πάντοτε πισώπλατα και να σκοτώνουν ακόμη και το τελευταίο ψεγάδι ονείρου που μπορεί να του έχει απομείνει... Αυτή είναι μάτια μου και η μεγαλύτερη κατάρα, και ταυτόχρονα η πιο ανίατη ασθένια της εποχής μας άλλωστε. Και το μοναδικό φάρμακο εναντίον τους, που δυστυχώς στις μέρες το βρίσκεις πολύ δύσκολα, είναι η πραγματική αγάπη που λειτοργεί πάντοτε και ως μοναδικός επιδιορθωτής αλλά και χειρούργος ακόμη και των, ανεπανόρθωτα πληγωμένων καρδιών... Μα δυστυχώς τούτο το φάρμακο είναι τόσο απίστευτα δυσεύρετο για ανθρώπους που δεν έχουν αγάπη μέσα στις καρδιές τους ή και για ανθρώπους που για οποιοδήποτε λόγο πάσχουν από ανεξέλεγκτη διαρροή ανούσιας ή υπό συγκεκριμένους όρους αγάπης...