Δυστυχώς όμως, ανάμεσά μας υπάρχουν και εκείνοι που προσπαθούν να γιομίσουν την ψυχή τους αδειάζοντας των άλλων τις ψυχές. Μα εγώ συνεχίζω να αγαπώ τους ανθρώπους που δεν προ-σπαθούν να κρύψουν τη μελαγχολία τους μπροστά σε έναν κόσμο που προσποιήται ότι ζει ευτυχισμένος... Και τούτο προσπάθησε μονάχα μάτια μου. Τα λόγια σου να αγγίζουνε καρδιές, γιατί κάποια αυτιά μπορεί να αδυνα-τούν να σε ακούσουν. Γερνούν οστά, γερνούν ιστοί, γερνά ακόμη κι η καρδιά... Μονάχα η ψυχή αλήτισσα και αντιδραστική, μπορεί για πάντα παιδί να μένει... Και να μην ξεχνάς κάθε βράδυ πριν από το κινητό σου, να φορτίζεις και το μυαλό σου με όμορφες εικόνες, με απαραίτητες γνώσεις μα γιατί όχι; Και με υπέροχες μελωδίες...