Και όταν πια η κουβέντα πάει στα όνειρα... Να τα μοιράζεσαι μονάχα με αυτούς που έμαθαν να ζουν αληθινά... Μα τι να τους κάμεις τους κομπάρσους σε ταξίδια μαγικά μάτια μου; Δεν μπορείς να περιμένεις μέχρι η ζωή να πάψει να είναι σκληρή μαζί σου, για να αποφασίσεις να γίνεις ευτυχισμένος... Η ζωή είναι τραγικά σύντομη για να μην ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο. Για να μην είμαστε με αυτούς που θέλουμε να είμαστε. Και για να μην κάμουμε πράξη, όλα όσα έχουμε στο μυαλό και στη καρδιά μας. Την κραυγή σου μπορούν να την ακούσουν όλοι... Την ομιλία σου, μονάχα όσοι είναι γύρω σου... Μα τις σιωπές σου μπορούν να τις ακούσουν μονάχα όσοι σε αγαπούν πραγματικά!!! Μπορεί κάποια στιγμή να πάψεις να πιστεύεις στα αυτιά σου με αυτάπου θα δουν τα μάτια σου... Μα μην πάψεις ποτέ να πιστεύεις στους όμορφους ανθρώ-πους, ακόμη και αν τύχει να συναντήσεις άσχημες ψυχές. Τίποτα απολύτως δε θα σε φοβίζει αν ΕΣΥ αρνηθείς την ύπαρξη του φόβου... Έχεις το δικαίωμα να ρίξεις τον εαυτό σου, όσο χαμηλά θέλεις και να τον σηκώνεις πάλι όποτε ΕΣΥ θέλεις... Μην ξεχάσεις όμως ποτέ ότι, μονάχα ΕΣΥ έχεις αυτό το δικαίωμα.