Μα δεν είναι πάντα απαραίτητο να πιστεύεις όλα όσα σκέφτεσαι... Μόνο όταν συνειδητοποιήσεις και αποδεχτείς την απε-ραντοσύνη σου, θα μπορέσεις να αγκαλιάσεις την απεραντοσύνη της Ζωής. Μόνο τότε θα νιώσεις και θ'ακούσεις το κάλεσμα της Ψυχής σου. Μόνο τότε θα μπορέσεις νιώσεις την ανάσα του Σύμπαντος μέσα σου. Έχει έρθει η ώρα γι αυτό. Σταμάτα να προσπαθείς να περιορίσεις τα πάντα, τη Ζωή, Εσένα, τους άλλους γύρω σου, για να χωρέσουν στις περιοριστικές σου πεποιθήσεις. Αναγνώρισε ότι περιοριστικό υπάρχει μέσα σου και τότε θα σταματήσεις να το προβάλλεις έξω σου. Σταμάτα να πιστεύεις πως ξέρεις τον εαυτό σου γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να τον γνωρίσεις. Όταν αλλάξεις το έργο που παίζεται μέσα σου, αυτόματα θα αλλάξει και το έργο που ζεις. Εσύ ορίζεις τη Ζωή σου και κανένας άλλος. Δεν υπάρχει κανένας να κατηγορήσεις, δεν υπάρχει κανένας καλύτερος η χειρότερος, κανένας ανώτερος η κατώτερος. Όλα είναι διαφορετικά επίπεδα της συνειδητότητας σου. Όλα είναι Εσύ!!! Να μην είσαι λοιπόν ούτε αυτός που κρίνει, ούτε αυτός που μιλά... Να είσαι πολύ απλά, λιτά, σεμνά και απέριττα αυτός που κάμει...