Η οποιαδήποτε φυλακή μάτια μου, βρίσκεται μονάχα μέσα στο μυαλό μας.
Μονάχοι μας περνάμε τις χειροπέδες και δένουμε πισθάγκωνα, τους ίδιους μας τους εαυτούς.
Με τις σκέψεις μας και μόνο εγκλωβιζόμαστε μέσα σε όλα αυτά που μας πονούν.
Και τελικά η χειρότερη φυλακή μπορεί κάλλιστα να γίνει ο νους του ανθρώπου...
Όποτε επιτρέπεις στη δική σου ευτυχία να εξαρτάται από πρόσωπα ή πράγματα, δηλώνεις αυτόματα και την παραίτηση σου από την προσωπική σου αυτονομία και τη γαλήνη της ψυχής σου.
Μα με αυτόν τον τρόπο εκθέτεις μάτια μου, τον ίδιο σου τον εαυτό σε μεγάλο κίνδυνο αποτυχίας μα και απόλυτης απογοήτευσης...
Πρώτα θα πρέπει να θέλεις πάρα πολύ και έπειτα σίγουρα θα μπορείς.
Μα αν δε θέλεις πάρα πολύ, τότε σίγουρα δε θα μπορείς.
Ο τρόπος που ΕΣΥ σε αγαπάς ή δε σε αγαπάς είναι ακριβώς ο ίδιος με τον τρόπο που ο κόσμος σε αγαπά ή δε σε αγαπά...
Μα για φαντάσου έστω για μια στιγμή, έναν άλλο πανέμορφο κόσμο αγγελικά πλασμένο από μαγεία και μουσική...
Απομακρύνσου όμως, πολύ γρήγορα, από ανθρώπους που σου λένε ψέματα... Από ανθρώπους που σε χρησιμοποιούν... Από ανθρώπους που σε ρίχνουν ψυχολογικά και... Από ανθρώπους που σε κρίνουν σε κάθε ευκαιρία!!! Άλλωστε, όλοι αυτοί που σε κατακρίνουν, μάθε πως είναι ταυτόχρονα και αυτοί που σε ζηλεύουν. Γιατί μέσα σε εσένα, βλέπουν εκείνη την ποιότητα, που οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν και ίσως ποτέ δε θα καταφέρουν να απο-κτήσουν. Πολύ μακρύ ταξίδι η αγάπη!!! Πώς όμως να το απολαύσεις αν ο συνταξιδιώτης αναζητά άλλους προορισμούς; Ο νους μάτια μου διακόπτες δεν έχει. Μα ακόμη και αν έχει, είναι σίγουρα όλοι βραχυκυκλωμένοι. Βραχυκυκλωνουν με τα χρόνια, μάτια μου μετά από τόσα άνοιξε – κλείσε, από τις σκέψεις, που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές παίζουμε, όπως τότε που ήμασταν παιδάκια... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όμως και με την καρδιά... Μα εκεί έρχονται να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, και τα συναισθήματα. Και αν δεν μπορείς να βρεις την άκρη μία φορά, με τις σκ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου