Κανένα μα κανένα εμπόδιο, δε θα πρέπει να είναι τόσο άξιο, που τους προορισμούς σου να αλλάζει...
Ο φόβος μας κάποιες φορές είναι μεγαλύτερος από την επιθυμία της υλοποίησης...
Μα η ζώνη άνεσης μας, είναι απλά μια ψευδαίσθηση...
Και το πιο λυπηρό είναι, ότι οι άνθρωποι δε νοιάζονται πραγματικά για την αλήθεια.
Αυτό που νοιάζει τους περισσότερους τελικά είναι μην τυχόν κάποιος τους χαλάσει όλα εκείνα τα βολικά ψέματα που έχουν πιστέψει.
Μα αλλαξε το όλο ετούτο λοιπόν ΤΩΡΑ στο βαθμό που μπορείς!!!
Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις όλους τους εχθρούς αποτελασματικά, είναι να πάψεις να τους χαρίζεις χώρο στις σκέψεις σου.
Τελείωσε κι αυτή η μέρα, αλλά όχι οι ελπίδες, όχι οι επιθυμίες, όχι οι προσδοκίες...
Περιμένουμε το αύριο να είναι πιο δυνατό από το σήμερα,
γιατί τίποτα δεν τελειώνει πραγματικά...
Και μήπως τελικά αντί να διδάσκουμε εμείς τα παιδιά, θα πρέπει να τους ζητήσουμε να μας ξανά στείλουν αυτά πίσω στα θρανία έστω και με τη μορφή τιμωρίας, μήπως μπορέσουμε να βρούμε έναν κόσμο καλύτερο;
Απομακρύνσου όμως, πολύ γρήγορα, από ανθρώπους που σου λένε ψέματα... Από ανθρώπους που σε χρησιμοποιούν... Από ανθρώπους που σε ρίχνουν ψυχολογικά και... Από ανθρώπους που σε κρίνουν σε κάθε ευκαιρία!!! Άλλωστε, όλοι αυτοί που σε κατακρίνουν, μάθε πως είναι ταυτόχρονα και αυτοί που σε ζηλεύουν. Γιατί μέσα σε εσένα, βλέπουν εκείνη την ποιότητα, που οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν και ίσως ποτέ δε θα καταφέρουν να απο-κτήσουν. Πολύ μακρύ ταξίδι η αγάπη!!! Πώς όμως να το απολαύσεις αν ο συνταξιδιώτης αναζητά άλλους προορισμούς; Ο νους μάτια μου διακόπτες δεν έχει. Μα ακόμη και αν έχει, είναι σίγουρα όλοι βραχυκυκλωμένοι. Βραχυκυκλωνουν με τα χρόνια, μάτια μου μετά από τόσα άνοιξε – κλείσε, από τις σκέψεις, που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές παίζουμε, όπως τότε που ήμασταν παιδάκια... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όμως και με την καρδιά... Μα εκεί έρχονται να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, και τα συναισθήματα. Και αν δεν μπορείς να βρεις την άκρη μία φορά, με τις σκ...
Ναι!!! Ας χαρίσουμε το αύριο στα παιδιά, όμως... Να τα αφήσουμε καθαρά κι αθώα... Καλύτερα να μην τα πουμευ τίποτα... Μόνο να τα αγαπάμε... Αυτή είναι η ιστορία της ζωής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ ευχαριστώ και πάλι..