Η αγάπη θέλει κότσια, αντοχές και αλήθειες...
Θέλει θυσίες και ανιδιοτέλεια...
Πρέπει να βάζεις πλάτη και να σπάσεις τον εγωισμό σου σε εκατομμύρια κομμάτια...
Αγάπη είναι, να μην κουράζεσαι...
Να μην κουράζεσαι να κάμεις...
Να μην κουράζεσαι να λες...
Τελικά μάτια μου μόνο οι γενναίοι μπορούν, δικαιούνται και ξέρουν πώς να αγαπάνε...
Οι τολμηροί της ζωής...
Αυτοί που μπορούν από τη μία πλευρά να λαμβάνουν, αλλά γνωρίζουν από την άλλη πλευρά και το να μοιράζονται...
Να δίνουν...
Τελικά αν μπορείς να γίνεις κάτι στη ζωή των άλλων, γίνε χρώμα, μελωδία, όνειρο και χαμόγελο!!!
Γίνε η αντανάκλαση ενός πολύ λαμπερού χαμόγελου, μίας πολύ τρυφερής αγκαλιάς, ενός φιλιού, ή μιας εγκάρδιας χειραψίας!!!
Γίνε ΕΣΥ ο καλοκάγαθος γίγαντας που έχει τόσο, μα τόσο πολλά να προσφέρει σε τούτη την γιομάτη αδικία, ανθρωπότητα...
Απομακρύνσου όμως, πολύ γρήγορα, από ανθρώπους που σου λένε ψέματα... Από ανθρώπους που σε χρησιμοποιούν... Από ανθρώπους που σε ρίχνουν ψυχολογικά και... Από ανθρώπους που σε κρίνουν σε κάθε ευκαιρία!!! Άλλωστε, όλοι αυτοί που σε κατακρίνουν, μάθε πως είναι ταυτόχρονα και αυτοί που σε ζηλεύουν. Γιατί μέσα σε εσένα, βλέπουν εκείνη την ποιότητα, που οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν και ίσως ποτέ δε θα καταφέρουν να απο-κτήσουν. Πολύ μακρύ ταξίδι η αγάπη!!! Πώς όμως να το απολαύσεις αν ο συνταξιδιώτης αναζητά άλλους προορισμούς; Ο νους μάτια μου διακόπτες δεν έχει. Μα ακόμη και αν έχει, είναι σίγουρα όλοι βραχυκυκλωμένοι. Βραχυκυκλωνουν με τα χρόνια, μάτια μου μετά από τόσα άνοιξε – κλείσε, από τις σκέψεις, που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές παίζουμε, όπως τότε που ήμασταν παιδάκια... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όμως και με την καρδιά... Μα εκεί έρχονται να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, και τα συναισθήματα. Και αν δεν μπορείς να βρεις την άκρη μία φορά, με τις σκ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου