Ξυπνάς κάθε πρωί, για να παλέψεις με τους ίδιους δαίμονες που σε έκαμαν να κουραστείς τόσο μα τόσο πολύ το προηγούμενο βράδυ... Μα δε χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος λόγος για να είμαστε χαρούμενοι. Ο καλύτερος λόγος είναι η ίδια η ζωή. Αν όμως εσύ συνεχίζεις να χρειάζεσαι κάποιους λόγους χαράς. Τότε σίγουρα ζεις κλαποια λάθος ζωή... Και αυτό μάτια μου δεν μπορεί παρά να λέγεται γεναιότητα... Ο καθένας όμως νοιάζεται για εσένα μέχρι εκεί που θέλει και φυσικά μέχρι εκεί που δεν ξεβολεύεται. Όταν κάποιος πιστεύει στον εαυτό του, δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη, να πείσει και τους άλλους. Όταν κάποιος είναι ικανοποιημένος με τον εαυτό του. Δε χρειάζεται καμία έγγριση από άλλους. Γιατί πολύ απλά, όταν κάποιος αποδέχεται τον εαυτό του, αργά ή γρήγορα τον αποδέχονται και όλοι οι υπόλοιποι... Μα είναι τόσο εύκολο το να καλύψεις εντελώς το οποιοδήποτε πρόβλημα... Απλά το σκεπάζεις με κάποιο άλλο φαινομενικά μεγαλύτερο πρόβλημα.