ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ
Μια φορά κι έναν πολύ, πολύ μακρινό, παλιό, καλό καιρό στο χωριό του Άη Βασίλη, συνέβη κάτι αναπάντεχο.
Ενώ πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και φυσικά η πρωτοχρονιά, χάθηκε ξαφνικά ο Άγιος Βασίλης.
Όλοι όσοι ζούσαν εκεί, δηλαδή τα ξωτικά οι εσκιμόοι, οι τάρανδοι και τα ελάφια, είχαν ανησυχήσει πάρα πολύ. Και ανησυχούσαν περισσότερο όσο πλησίαζαν τα Χριστούγεννα και δεν τον βρίσκανε.
Όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα, τριγυρνούσαν μέσα στην Καισάρεια μήπως κάπου τον συναντήσουν, αλλά μάταια. Ο Αη Βασίλης δεν υπήρχε πουθενά. Σαν κάποιος κακός άνθρωπος, να τον είχε απαγάγει. Ή σα να εί-χε πάθει αμνησία και να είχε φύγει μόνος του, ή ακόμη χειρότερα σα να του είχε συμβεί κάτι πολύ κακό και τα παιδάκια σε όλο τον κόσμο να μην έπαιρναν ποτέ ξανά δώρα Χριστουγέννων.
Ήτανε τόσο ανήσυχοι όλοι οι κάτοικοι, του χωριού, που αναγκάστηκαν να φωνάξουν, τις αστυνομίες όλου του κόσμου, για να ψάξουνε να τον βρούνε.
Φυσικά όλες οι αστυνομίες, έτρεξαν αμέσως, για να βοηθήσουν να βρεθεί ο Αη Βασίλης, γιατί και οι αστυνομικοί, είχανε παιδάκια, που και αυτά παραπονεμένα θα έμεναν.
Όλων οι προσπάθειες όμως, πήγαιναν χαμένες. Ο Αη Βασίλης δεν υπήρχε πουθενά. Και τα Χριστούγεννα πλησίαζαν. Πως θα μπορούσε κάποιος να πει σε όλου του κόσμου τα παιδιά, πως ξαφνικά, σταμάτησε να υπάρχει ο Αη Βασίλης;
Ο πιο τολμηρός και ο πιο ψύχραιμος από όλους, ο καλός μας φίλος ο Ρούντολφ, πήρε τη μεγάλη απόφαση και κάλεσε γενικό συμβούλιο. Μετά από λίγη ώρα, άνθρωποι, ελάφια, τάρανδοι και πολά άλλα ζώα, είχαν ξεκινήσει να μαζεύονται στην κεντρική πλατεία του χωριού του Αη Βασίλη για να ακούσουν τα νέα...
- Άνθρωποι, ελάφια, τάρανδοι κ.λ.π, κ.λ.π, κ.λ.π, φώναξε δυνατά και με ανθρώπινη λαλιά ο Ρούντολφ και τα μάτια όλων, όσων βρίσκονταν εκεί καρφώθηκαν επάνω του. Είχαν τόσο μεγάλη αγωνία όλοι τους για το τι θα ακούσουν.
Όπως όλοι ξέρετε, συνέχισε ο Ρούντολφ, πριν από λίγες μέρες εξαφανίστηκε ο Αη Βασίλης. Πρέπει λοιπόν όλοι μαζί να ψάξουμε ακόμη και στην πιο απίθανη τρύπα για να τον ξετρυπώσουμε. Φαντάζεστε τι θα γίνει αν ο Αη Βασίλης δεν εμφανιστεί; Ποιός θα μοιράσει φέτος τα δώρα; Και τι θα μπορούμε να πούμε σε όλου του κόσμου τα παιδιά, αν δεν πάρουν τα δώρα τους τελικά;
Αμέσως μετά, όλοι μαζί, ξεχύνονται σε ένα ατελείωτο κυνηγητό, για να βρουν τον Αη Βασίλη, μιας και τους κυνηγούσε και ο χρόνος κι έπρεπε να προλάβουν.
Ξαφνικά βλέπουν κρεμασμένο, πάνω σε ένα δέντρο, ένα γράμμα που επάνω στο φάκελο έγραφε με μεγάλα γράμματα:
<< ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ >>
Ο Ρούντολφ αρπάζει το γράμμα με το στόμα του και πολύ γρήγορα το πάει σε έναν εσκιμώο για να το διαβάσει. Ο εσκιμώος ανοίγει το γράμμα με μεγάλη αγωνία και αρχίζει να διαβάζει:
<< Αγαπημένοι μου φίλοι!!! Πάνε αρκετές χιλιάδες χρόνια, από τότε που ξεκίνησα να κάνω αυτή τη δουλειά. Κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς, πετάω με το έλκηθρό μου σε όλο τον κόσμο για να μοιράσω τα δώρα των παιδιών για να νιώσουν χαρούμενα κι ευτυχισμένα. Φέτος όμως αισθάνομαι πάρα πολύ κουρασμένος και ήμουν σίγουρος ότι δε θα τα κατάφερνα αν δεν έκανα λίγες ημέρες διακοπές. Αποφάσισα λοιπόν να βρω το πιο ζεστό μέρος του κόσμου, και να μείνω εκεί για να κάνω μπάνια στη θάλασσα. Με πολύ αγάπη, ο Άγιος Βασίλης>>.
Όταν όσοι βρίσκονταν εκεί άκουσαν τι έγραφε το γράμμα, άρχισαν όλοι μαζί να φωνάζουν: << ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ>>. <<ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ>>.
Ο Ρούντολφ στην αρχή τρόμαξε λιγάκι, ακούγοντας όλους αυτούς να φωνάζουν, ύστερα όμως πήρε θάρρος και είπε:
- Ησυχάστε!!! Ησυχάστε!!! Αν φωνάζουμε και κάνουμε έτσι, δε θα τον βρούμε ποτέ. Πρέπει όλοι μαζί, ήρεμα και οργανωμένα να ψάξουμε να τον βρούμε. Θα ξεκινήσουμε λοιπόν κάποιοι από εμάς για να τον βρούμε. Χαν και Βαν, φώναξε και αμέσως ήρθαν τα δύο ξωτικά. Τάρι και εσένα σε θέλω να έρθεις μαζί μας, είπε σε έναν τάρανδο. Πάμε λοιπόν τώρα όλοι να ετοιμαστούμε γιατί το πρωί πρέπει να ξεκινήσουμε πολύ νωρίς.
Την άλλη μέρα πριν καλά καλά ξημερώσει, ξεκίνησαν όλοι μαζί, για το μεγάλο τους ταξίδι. Ταξίδευαν δύο ημέρες και δύο νύχτες ασταμάτητα και τελικά έφτασαν πάνω από το πιο ζεστό μέρος του κόσμου, όπως είχε γράψει στο γράμμα του ο Αη Βασίλης.
Όπως πετούσαν όμως, μια πολύ δυνατή φωνή ακούστηκε:
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ!!! ΝΑΤΟΣ!!! ΝΑ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ. ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ φώναξε ο Χαν το ξωτικό, όσο πιο δυνατά μπορούσε.
Τα κεφάλια όλων γύρισαν προς την παραλία και είδαν τον Άγιο Βασίλη ξαπλωμένο σε μια ξαπλώστρα να απολαμβάνει την ηλιοθεραπεία του...
Φαινότανε πως είναι πραγματικά τόσο μα τόσο ευτυχισμένος.
Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο
Απομακρύνσου όμως, πολύ γρήγορα, από ανθρώπους που σου λένε ψέματα... Από ανθρώπους που σε χρησιμοποιούν... Από ανθρώπους που σε ρίχνουν ψυχολογικά και... Από ανθρώπους που σε κρίνουν σε κάθε ευκαιρία!!! Άλλωστε, όλοι αυτοί που σε κατακρίνουν, μάθε πως είναι ταυτόχρονα και αυτοί που σε ζηλεύουν. Γιατί μέσα σε εσένα, βλέπουν εκείνη την ποιότητα, που οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν και ίσως ποτέ δε θα καταφέρουν να απο-κτήσουν. Πολύ μακρύ ταξίδι η αγάπη!!! Πώς όμως να το απολαύσεις αν ο συνταξιδιώτης αναζητά άλλους προορισμούς; Ο νους μάτια μου διακόπτες δεν έχει. Μα ακόμη και αν έχει, είναι σίγουρα όλοι βραχυκυκλωμένοι. Βραχυκυκλωνουν με τα χρόνια, μάτια μου μετά από τόσα άνοιξε – κλείσε, από τις σκέψεις, που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές παίζουμε, όπως τότε που ήμασταν παιδάκια... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όμως και με την καρδιά... Μα εκεί έρχονται να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, και τα συναισθήματα. Και αν δεν μπορείς να βρεις την άκρη μία φορά, με τις σκ...
Η ελευθερία έχει μέσα της αγάπη μα και η αγάπη κλείνει πάντα μέσα της ελευθερία... Ποτέ να μην εγκαταλείπεις την προσπάθεια για να φτάσεις στα όνειρα σου... Γιατί αν εγκαταλείψεις πριν φτάσεις ποτέ δε θα μάθεις το πόσο πολύ ή λίγο είχες πλησιάσει στην εκπλήρωση τους... Να μην εγκαταλείπεις λοιπόν... Ίσως να συναντήσεις πολλούς αρνητικούς ανθρώπους εκεί έξω που θα προσπαθήσουν με χίλιους δυο τρόπους να σε αποθαρύνουν... Μα εσύ να μην τους ακούς... Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να σε απογοητεύσει και να σε κάμει να τα παρατήσεις ήταν, είναι και θα παραμείνει για πάντα, ο ίδιος σου ο εαυτός... Μονάχα οι αρνητικές δικές σου σκέψεις μπορούν να σε φρενάρουν... Και μονάχα οι θετικές δικές ΣΟΥ σκέψεις μπορούν και στα άστρα ακόμη να σε φτάσουν!!!
Οι “βαριές” κουβέντες πληγώνουν περισσότερο από τον φυσικό πόνο. Εχε το νου σου λοιπόν, μήπως θεωρώντας δεδομένους τους δικούς σου ανθρώπους, ξεφορτώνεις άθελά σου πάνω τους τα καταπιεσμένα συναισθήματα σου, από σχέσεις που σε πόνεσαν και τις κουβαλάς ακόμα. Οι άλλοι, όσο κι αν μας αγαπούν, δεν είναι τα συναισθηματικά μας υποζύγια. Οι ψυχές μας πετούνε μάτια μου τόσο ψηλά, που να μην κινδυνεύουν να πάθουν ασφυξία από την έλλειψη οξυγόνου, μα και τόσο χαμηλά ώστε να μην πλησιάζουν και καούν από του ήλιου τη θέρμη... Και εμείς έχουμε μάθει να κολυμπούμε σε τόσο βαθιά νερά, όσο οι φόβοι μας, μας επιτρέπουν... Μα άραγε τί θα άλλαζε αν πηγαίναμε ένα μέτρο πιο βαθιά; Πόσο πιότερο κίνδυνο διατρέχουμε μάτια μου, αν βγούμε λίγο έξω από τα όρια της δικής μας “ψυχικής ασπίδας”; Και ποιός προσδιορίζει τελικά αυτά τα όρια; Έχεις αναρωτηθεί γιατί στενεύουμε τους ορίζοντες μας όσο μεγαλώνουμε; Γιατί μικραίνουμε τα όνειρα; Γιατί μειώνουμε την ένταση της αγάπης ή κ...





Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου