Ένα μικρό απόσπασμα από το Ονείρων Χνάρια...
Και όλα ετούτα βρε μάτια μου γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι μάλλον δε διδάχτηκαν ποτέ την πραγματική αγάπη...
Και μάλλον δεν κατάλαβαν ποτέ τι σημαίνει αλληλοσεβασμός...
Και προφανώς δεν ένιωσαν ποτέ την πραγματική ανάγκη της προσφοράς στο διπλανό τους...
Και όλα ετούτα λοιπόν, γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι θεω-ρούν τον εαυτό τους ως το “κέντρο του κόσμου”, αδιαφορόντας για το πώς αισθάνονται οι υπόλοιποι...
Και είναι τελικά αυτό που κάμει τους περισσότερους ανθρώπους να μη νιώθουν...
Μα όταν κάποιος άνθρωπος ξέρει να ζητά συγνώμη, σημαίνει πως βάζει εσένα πιο ψηλά από τον εγωισμό του...
Να το εκτιμάς αυτό μάτια μου γιατί πραγματικά σπανίζει πολύ στις μέρες μας...
Απομακρύνσου όμως, πολύ γρήγορα, από ανθρώπους που σου λένε ψέματα... Από ανθρώπους που σε χρησιμοποιούν... Από ανθρώπους που σε ρίχνουν ψυχολογικά και... Από ανθρώπους που σε κρίνουν σε κάθε ευκαιρία!!! Άλλωστε, όλοι αυτοί που σε κατακρίνουν, μάθε πως είναι ταυτόχρονα και αυτοί που σε ζηλεύουν. Γιατί μέσα σε εσένα, βλέπουν εκείνη την ποιότητα, που οι ίδιοι ποτέ δεν είχαν και ίσως ποτέ δε θα καταφέρουν να απο-κτήσουν. Πολύ μακρύ ταξίδι η αγάπη!!! Πώς όμως να το απολαύσεις αν ο συνταξιδιώτης αναζητά άλλους προορισμούς; Ο νους μάτια μου διακόπτες δεν έχει. Μα ακόμη και αν έχει, είναι σίγουρα όλοι βραχυκυκλωμένοι. Βραχυκυκλωνουν με τα χρόνια, μάτια μου μετά από τόσα άνοιξε – κλείσε, από τις σκέψεις, που εμείς οι ίδιοι κάποιες φορές παίζουμε, όπως τότε που ήμασταν παιδάκια... Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει όμως και με την καρδιά... Μα εκεί έρχονται να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, και τα συναισθήματα. Και αν δεν μπορείς να βρεις την άκρη μία φορά, με τις σκ...

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου